دیگه این قوزک پا یاری رفتن نداره

  توی جاده"زیر رگبار"نبریدن تا رسیدن

مثل موج لب ساحل پرم از لحظه ی دیدن

                        ... خیلی ممنون که منو راهنمایی می کنید...

نه وعده وصلم ده ، نه چاره کارم کن

من تشنه آزارم ، خوارم کن  و زارم کن

مستانه بزن برسنگ ، پیمانه عیشم را

وز اشک سحرگاهی ، پیمانه گسارم کن

تا هر خس وخاشاکی ، بوی نفسم گیرد

سرگشته به هر وادی ، چون باد بهارم کن

خونابه دل تا کی ، در پرده کشم چون گل؟

از پرده برونم کش ، رسوای دیارم کن

خاک من مجنون را در پای صبا افشان

دامان بیابان را ، مشکین زغبارم کن

گر شادی دل خواهی ، آرام رهی بستان

ور خاطر من جویی ، خون در دل زارم کن

                                                                            رهی معیری( آذرماه ۱۳۴۲)